ΣΟΥΛΙΟΥ 122

 

Αγ. Δημήτριος

 

                   

 

 

Το Hip-Hop ξεκίνησε τη δεκαετία του '70 από τη Νέα Υόρκη, ως μουσικό είδος αλλά παράλληλα και ως κουλτούρα. Ήταν ο τρόπος των νεαρών Νεοϋορκέζων να εκφράζονται με ένα χορό που βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό και ξεκίνησε να χορεύεται στο δρόμο (street dance) από ομάδες νέων, οι οποίοι μάλιστα συχνά "έλυναν ειρηνικά τις διάφορες τους" συναγωνιζόμενοι στις χορευτικές τους ικανότητες.


Συνεπώς, μπορούμε να πούμε ότι το Hip-Hop δεν είναι απλά ένα είδος
χορού ή ένα είδος μουσικής, αλλά μία ευρύτερη κουλτούρα, η οποία απαρτίζεται από 4 βασικά στοιχεία:

 

 

1. RAP  (ο στίχος)

 

Έμφαση δίνεται στους στίχους (ρίμες) και στο περιεχόμενό τους, ενώ η μουσική συνήθως είναι συνοδευτική. Οι αυτοσχέδιοι στίχοι δεν τραγουδιούνται αλλά απαγγέλλονται με έναν ιδιαίτερο "ρυθμικό" τρόπο. Η μουσική που συνοδεύει τους στοίχους περιέχει στοιχεία από τη Soul, τη Jazz, τη Reggae καθώς και άλλα μουσικά ακούσματα. Οι στίχοι έχουν μεγάλη έκταση και ποσότητα και εκφράζουν κατά κανόνα καθημερινά βιώματα και εμπειρίες, συχνά με πολιτικές και κοινωνικές αναφορές.

 

 

 

2. BREAK DANCE  (ο χορός)

 

Το Βreakdance (συχνά αναφερόμενο και ως "B-boying" ή "Βreaking"), ξεκίνησε από τις λαϊκές γειτονιές της Νέα Υόρκης και της Καλιφόρνιας στη δεκαετία του 1970, όπου χορευόταν τους δρόμους (street dance) από ομάδες νεαρών Αφροαμερικανών και Λατίνων. Με την πάροδο του χρόνου, η κάθε πόλη ανέπτυξε το δικό της διαφοροποιημένο χορευτικό στυλ, όπως για παράδειγμα το "Uprock" στο Μπρούκλιν, "Locking" στο Λος Άντζελες, "Boogaloo" και "Popping" στο Φρέσνο, "Strutting" στο Σαν Φρανσίσκο, κλπ. Το Βreakdance γρήγορα κέρδισε δημοτικότητα και προβλήθηκε εντατικά από τα μέσα ενημέρωσης, γεγονός που συντέλεσε στην εξάπλωσή του στη Νότια Κορέα, τη Γαλλία, τη Ρωσία, την Ιαπωνία, τη Βραζιλία και ολόκληρο τον κόσμο.

Οι όροι "B-boy" (Breaker-αγόρι) και "B-girl" (Breaker-κορίτσι), χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τους χορευτές Βreakdance.

 

Το Βreakdance αποτελείται από τα εξής στοιχεία:

 

 - Toprock: Περιλαμβάνει σειρά από βήματα που εκτελούνται από όρθια θέση. Είναι συνήθως οι στάσεις με τις οποίες ξεκινάει ο χορευτής και περιέχουν μια γκάμα βημάτων που διαφοροποιούνται ανάλογα με την έκφραση του χορευτή (πχ. επιθετική, ήρεμη, ενθουσιώδη, κλπ).

 

 - Downrock: Αναφέρεται και ως "footwork" ή "floorwork" και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις φιγούρες στο πάτωμα που βασίζονται στα χέρια ή τα πόδια του χορευτή, τα οποία στηρίζουν ολόκληρο το σώμα.

 

 - Power Moves: Είναι ακροβατικές κινήσεις που απαιτούν ταχύτητα, αντοχή, δύναμη και έλεγχο της ισορροπίας κατά την εκτέλεση τους. Ορισμένες Power Moves είναι εμπνευσμένες από τη γυμναστική και τις πολεμικές τέχνες.

 

 - Freezes: Είναι από τις πιο δύσκολες "πόζες"  για τον χορευτή, ο οποίος σηκώνεται αργά από το έδαφος χρησιμοποιώντας τη δύναμη του επάνω μέρους του σώματός του, αυτός είναι και ο λόγος που απαιτείται αυξημένη σωματική δύναμη στις πόζες αυτές.

 

 

 

3. DJing  (η μουσική)

 

Το Djing πρωτοεμφανίστηκε το 1975 και αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να δώσει ρυθμό στους B-boys, όπου "πάνω" στο bit (ρυθμό), οι Rappers έλεγαν τους στίχους τους. Λέγεται ότι ο Kool Herc ήταν ο πρώτος Dj ο οποίος απομόνωσε μουσικά κομμάτια από διάφορους δίσκους και με την ανάμιξή τους δημιούργησε τον ήχο του Hip-Hop. Αργότερα, οι μετέπειτα γενιές των Hip-Hop Djs, δοκιμάζοντας πολλές καινοτομίες (όπως για παράδειγμα τη μίξη δύο τραγουδιών σε ένα), έκαναν τους Djs να γνωρίσουν μεγάλη επιτυχία και να εξελιχθούν σε θεμελιώδες στοιχείο του Hip-Hop.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 70 η νέα τάση που γεννήθηκε ήταν το MCing (MC: Master of Ceremonies). Λέγεται ότι ξεκίνησε το 1978 όταν ένας Dj συνέδεσε το μικρόφωνο στον μίκτη του και άρχισε να λέει διάφορους στίχους σαν σλόγκαν, για να εμψυχώσει τους B-boys. Έτσι εμφανίστηκαν οι πρώτοι MC's την περίοδο 1979-1985, οι οποίοι  έπαιρναν το μικρόφωνο και μιλούσαν ("πάνω" στο μουσικό μοτίβο) για την προσωπική τους ζωή, για τις σχέσεις τους, για διάφορα κοινωνικά προβλήματα, καθώς και για άλλα θέματα.

 

 

 

4. GRAFFITI  (η εικόνα)

 

Τα Graffiti ενσωματώθηκαν στο Hip-Hop ως στοιχείο της κουλούρας του, στη δεκαετία του '70. Ξεκινώντας από την Αμερική, έφτασαν σε κάθε γωνιά του πλανήτη και έγιναν τρόπος ελεύθερης έκφρασης των (νεαρών συνήθως) καλλιτεχνών, δίνοντας τους την δυνατότητα να απεικονίσουν θέματα που αφορούν την πολιτική, την κοινωνία, τα προβλήματα των ανθρώπων, ή απλά να αποτυπώσουν τη φαντασία τους με χρώματα και εικόνες. Έτσι τα Graffiti άρχισαν να γεμίζουν το "αστικό γκρίζο" των μεγαλουπόλεων δίνοντας χρώμα στην μονοτονία του τσιμέντου και αποτελώντας μια μοναδική μορφή έκφρασης, άλλοτε νόμιμης (κατόπιν αδείας, σε συγκεκριμένους χώρους) και άλλοτε παράνομης...

 

 

[Home] [Up]

 

[Home] [Up]
Copyright 2017 Arte Latina Dance Studio