ΣΟΥΛΙΟΥ 122

 

Αγ. Δημήτριος

 

                   

 

 

Η προέλευση του όρου Flamenco έχει κατά καιρούς δεχτεί πολλαπλές ερμηνείες. Για παράδειγμα, στην Ισπανική γλώσσα, χρησιμοποιούσαν τον όρο για εκείνους που προέρχονταν από τη Φλάνδρα, (κάτι που μπορεί να υποδηλώνει ότι το Flamenco έφτασε στην Ισπανία από Φλαανδούς μετανάστες επί βασιλείας Καρόλου Ε'). Κάποιες άλλες εκδοχές δέχονται ως προέλευσή του τη Βόρεια Αφρική, ενώ κάποιοι μελετητές παρατηρούν επιρροές από τη Βυζαντινή, ακόμα και από την Ινδική θρησκευτική μουσική.

 

Το Flamenco γεννήθηκε στην περιφέρεια της Ανδαλουσίας, μέσα από μία μοναδική μίξη της Αραβικής, Ανδαλουσιανής και Τσιγγάνικης κουλτούρας, κατά την χρονική περίοδο πριν από την "Ανακατάληψη", δηλαδή την ιστορική εκείνη περίοδο κατά την οποία οι Χριστιανοί βασιλιάδες ανέκτησαν την Ισπανία από τους Μουσουλμάνους.

 

Επομένως το Flamenco έχει μια ιδιαίτερα σύνθετη μουσική και πολιτισμική κληρονομιά. Αρχικά προήλθε από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα της περιφέρειας της Ανδαλουσίας όπου αναπτύχθηκε σαν μία ξεχωριστή υποκουλτούρα, με κέντρα τη Σεβίλλη, το Κάδιξ και τη Μάλαγα. Με την πάροδο όμως του χρόνου το Flamenco εξελίχτηκε σε ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά πολιτισμικά στοιχεία ολόκληρης της Ισπανίας, ενσωματώνοντας και μετασχηματίζοντας διάφορα λαϊκά μουσικά στοιχεία και από άλλες περιφέρειες όπως η Μούρθια (Murcia) και η Εξτρεμαδούρα (Extremadura). Αυτό που σήμερα θεωρείται γνήσιο Flamenco, δηλαδή "το τραγούδι των Τσιγγάνων της Ανδαλουσίας", καθιερώθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα.

 

Στα τέλη του 18ου αιώνα το Flamenco άρχισε να συνοδεύεται από τον ήχο της κιθάρας που έγινε το χαρακτηριστικό μουσικό όργανο, ενώ σύντομα προστέθηκε και ο χορευτής (ballaor) και η χορεύτρια (ballaora). Παράλληλα, υπήρχαν άτομα που έδιναν το ρυθμό είτε με παλαμάκια είτε με χτύπο των δαχτύλων, ενώ βασικό συστατικό του χορού αυτού αποτελεί ο ήχος από τα πόδια των χορευτών (soniquete) και ο κοφτός βηματισμός τους (zapateado).

 

Το Flamenco είναι εξαιρετικά εκφραστικός χορός. Η θεατρικότητα της έκφρασης του προσώπου και του σώματος είναι από τα βασικά χαρακτηριστικά του, καθώς επίσης και η εκτάση των ώμων αλλά και το ρυθμικό χτύπημα των ποδιών. Συχνά οι χορευτές χτυπούν τις καστανιέτες στο ρυθμό της μουσικής. Ο χορός αυτός αναδεικνύει με έναν τρόπο μοναδικό τη χάρη των χεριών και του σώματος.

 

Στο Flamenco υπάρχουν διαφορετικοί ρυθμοί και μουσικά είδη (πάνω από 50!!!), οι αποκαλούμενοι στα ισπανικά "Palos". Παρότι οι χορευτές Flamenco καταναλώνουν πολύ χρόνο στην εξάσκησή τους, ο χορός τους δε βασίζεται σε χορογραφία αλλά κυρίως στον αυτοσχεδιασμό βάσει του ρυθμού (palo).

 

Το 2010 η UNESCO (ΟΥΝΕΣΚΟ) συμπεριέλαβε το Flamenco στον κατάλογο "Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας" ύστερα από σχετικό αίτημα της Ισπανίας.

 

 

 

 

[Home] [Up]
[Home] [Up]
Copyright 2017 Arte Latina Dance Studio